13 Νοεμβρίου 2020. Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Σοφία Σολομώντος (Παρ. ι΄ 31)

«Στόμα δικαίου ἀποστάζει σοφίαν, χείλη δέ ἀνδρῶν ἐπίστανται χάριτας... Γλῶσσα σοφῶν καλά ἐπίσταται, καί ἐν καρδίᾳ αὐτῶν ἀναπαύεται σοφία... Σοφίας οὐ κατισχύσει ποτέ κακία. Διά ταῦτα καί ἐραστής ἐγενόμην τοῦ κάλους αὐτῆς, καί ἐφίλησα ταύτην, καί ἐξεζήτησα ἐκ νεότητός μου, καί ἐζήτησα νύμφην ἀγάγεσθαι ἑμαυτῷ». Δηλαδή, τό στόμα τοῦ κάθε δικαίου στάζει σοφία καί τά χείλη, αὐτῶν τῶν ἀγαθῶν καί σοφῶν ἀνδρῶν, γνωρίζουν νά πράττουν τήν ἀρετή καί νά κατέχουν χάριτες. Ἡ γλῶσσα τῶν σοφῶν γνωρίζει τά καλά καί στήν καρδιά τους ἀναπαύεται ἡ σοφία. Καμία κακία δέν μπορεῖ νά ὑπερισχύσῃ τῆς σοφίας. Γιά τοῦτο ἔγινα ἐραστής τοῦ κάλους της, τήν φίλησα καί ἀπό τά νιάτα μου τή ζήτησα γιά νύμφη μου.

Εἶναι λοιπόν μεγάλη ἡ ἀξία τῆς σοφίας καί μάλιστα τόσο πολύ ὥστε ἀκόμη καί· «ὁ πάντων Δεσπότης ἠγάπησεν αὐτήν. Μύστις γάρ ἐστι τῆς τοῦ Θεοῦ ἐπιστήμης, καί αἱρέτις τῶν ἔργων αὐτοῦ», ἀφοῦ αὐτή (ἡ σοφία) ἔχει μυηθεῖ στήν ἐπιστήμη τοῦ Θεοῦ καί εἶναι αὐτή πού προστάζει νά τηροῦνται τά ἔργα του...

Τί εἶναι λοιπόν ἡ σοφία τήν ὁποία τόσο παινεύει ὁ Σολομών; Εἶναι αὐτή πού δημιουργεῖ τήν ἀρετή, αὐτή πού διδάσκει σωφροσύνη καί φρόνηση, δικαιοσύνη καί ἀνδρεία, πού εἶναι τά χρησιμώτερα πράγματα στή ζωή τῶν ἀνθρώπων· «Οἱ πόνοι αὐτῆς εἰσίν ἀρεταί· σωφροσύνην δέ καί φρόνησιν αὕτη διδάσκει· δικαιοσύνην καί ἀνδρείαν, ὧν χρησιμώτερον οὐδέν ἐστιν ἐν βἰῳ ἀνθρώποις».