25 Νoεμβρίου 2020. Αἰκατερίνης Μεγαλομάρτυρος

Σέ τί διαφέρει ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη ἀπό τίς περισσότερες σημερινές κοπέλες;

Ἡ δεκαοχτάχρονη τότε Αἰκατερίνη, ἡ κοπέλα τοῦ τετάρτου μετά Χριστόν αἰῶνος, ἦταν εὐφυέστατη καί φιλομαθής καί συγκεκριμένα κατεῖχε τίς γνώσεις τῆς ἑλληνικῆς φιλολογίας, καί ταυτόχρονα ἦταν ἄρτια κατηρτισμένη στά δόγματα τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Ἡ ἐξυπνάδα τῆς Αἰκατερίνης ἦταν προσαρμοσμένη στό τελικό ψυχικό της συμφέρον καί ὄχι στήν προσωρινή εὐχαρίστηση καί τή διασκέδαση. Εἶχε μεγάλη ὄρεξη γιά σπουδή καί γράμματα. Σπούδασε ποίηση διαβάζοντας Ὄμηρο καί Βιργίλιο, ἰατρική διαβάζοντας Ἰπποκράτη καί Γαληνό ἀλλά καί φιλοσοφία μελετώντας Ἀριστοτέλη, Πλάτωνα καί Φιλιστίωνα. Ἐπίσης ἀσχολήθηκε μέ τήν ἔρευνα πρός ἀντιμετώπιση τῆς μαγείας καί τοῦ ἀποκρυφισμοῦ διαβάζοντας τό Διονύσιο καί τή Σίβυλλα. Περισσότερο ὅμως ἀπό τίς γνώσεις, ἡ Αἰκετερίνη διέθετε ἀκαταμάχητο ἐσωτερικό κάλλος πού ἔλαμπε παντοῦ. Ἦταν ἕνα φωτεινό ἀστέρι πού ἔλαμπε πάνω ἀπό τόν οὐρανό τῆς Ἀλεξάνδρειας. Ἕνα ἀστέρι πού ὅταν δέχθηκε τό μυστήριο τῆς Βαπτίσεως, ἔλαβε πρόωρα τό δαχτυλίδι τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀπό τόν ἴδιο τό Χριστό, γι' αὐτό και ὀνομάζεται «νύμφη Χριστοῦ».

Οἱ περισσότερες σημερινές κοπέλες κοιτάζουν τά ἀσήμαντα καί ξεχνοῦν τά σημαντικά καί αἰώνια. Εἶναι φυγόπονοι καί νομίζουν ὅτι μποροῦν νά ἀποκτήσουν γνώσεις καί σοφία χωρίς κόπο, ἀγῶνα, πόνο καί μεγάλη προσπάθεια. Οἱ περισσότερες σημερινές κοπέλες εἶναι αἰχμάλωτες μιᾶς φιλόϋλης, φιλόσαρκης καί μάταιης νοοτροπίας, ἔξω ἀπό τό αὐθεντικό πνεῦμα τοῦ σταυρο-αναστάσιμου χριστιανισμοῦ μέ ἀποτέλεσμα νά χάνουν «τά αἰώνια καί κρείττονα».

Μελετώντας τό Ἀπολυτίκιο τῆς Ἁγίας μέ χριστιανικό καί θεολογικό πνεῦμα, μποροῦμε ν' ἀντλήσουμε σημαντικά νοήματα βγαλμένα μέσα ἀπό ἁπλές ἀνθρώπινες λέξεις· «Τήν πανεύφημον νύμφην Χριστοῦ ὑμνήσωμεν...». Μά αὐτή ἡ νύμφη δέν ἔχει καμία σχέση μέ γάμους, μέ νύμφες, μέ σαρκικές ἀπολαύσεις καί κάθε τι πού οἱ ὑλόφρονες σκέπτονται. Εἶναι κάτι ἀνεξερεύνητο, κάτι ἀκατανόητο, κάτι οὐράνιο, κάτι σχετικό μέ τό ἆσμα ἀσμάτων καί μέ τόν ἱερό θεσμό τῆς ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Σέ μᾶς ταιριάζει μόνο ἡ δοξολογία, ἡ παράκληση γιά πρεσβεῖες καί τά αἰτήματα γιά βοήθεια. Γιά τοῦτο ἄς γίνη καί γιά μᾶς πολιοῦχος ἡ ἁγία. Πολιοῦχος τῶν ψυχοσωματικῶν μας ὑπάρξεων. Ἀμήν.