1 Δεκεμβρίου 2020. Ναούμ τοῦ Προφήτου

Προφητεία, ἀναπόφευκτη κρίση Θεοῦ καί τιμωρία.

Ὁ Προφήτης Ναούμ ἔζησε τόν ἕβδομο αἰῶνα π.Χ. καί προφήτευσε τήν καταστροφή τῆς Νινευή. Οἱ Νινευῖτες 150 περίπου χρόνια πρίν, κατά τήν ἐποχή τοῦ Προφήτου Ἰωνᾶ μετενόησαν καί δέν τιμωρήθηκαν. Σύντομα ὅμως ἐπέστρεψαν στή ζωή τῆς ἁμαρτίας, ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ξέσπασε καί ἀκούστηκε βροντερή μέσω τῆς φωνῆς τοῦ Προφήτου· «τά ὄρη ἐσείσθησαν ἀπ' αὐτοῦ, καί οἱ βουνοί ἐσαλεύθησαν· καί ἀνεστάλη (μετακινήθη) ἡ γῆ ἀπό προσώπου αὐτοῦ ἡ σύμπασα καί πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ» (Ναούμ α΄, 5). Καί ἡ καταστροφή δέν ἄργησε νά πραγματοποιηθῇ καί ἡ «Νινευή, ὡς κολυμβήθρα ὕδατος τά ὕδατα αὐτῆς, καί αὐτοί φεύγοντες οὐκ ἔστησαν (τήν ἐγκατέλειψαν), καί οὐκ ἦν ὁ ἐπιβλέπων (καί δέν ὑπῆρχε αὐτός πού θά τούς βοηθοῦσε νά σωθοῦν)» (Ναούμ β΄, 9). Αἰτία ὅλων ἦταν ὅτι ἡ πόλη εἶχε καταντήσει νά εἶναι γεμάτη δόλους, ἀδικίες, αἵματα φόνων καί εἰδωλολατρεία· «πόλις αἱμάτων, ὅλη ψευδής, ἀδικίας πλήρης» (Ναούμ γ΄, 1).

Ἀλοίμονο στήν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων κάθε ἐποχῆς πού ἡ πόλη τους θά χαρακτηρισθῇ «πόρνη» στά μάτια τοῦ Θεοῦ, ἡ φωνή τῆς κρίσεως αὐτοῦ εἶναι φοβερή· «ἐπιρρίψω ἐπί σέ βδελυγμόν κατά τάς ἀκαθαρσίας σου καί θήσομαί σε εἰς παράδειγμα» (Ναούμ γ΄, 6), δηλαδή, θά εἶσαι παράδειγμα πρός ἀποφυγήν. Ἡ Νινευή ἔπεσε ἀπό μεγάλο ὕψος καί στή συντριβή της δέν ὑπάρχει σωτηρία. Τίποτε δέν μπόρεσε νά τήν σώσῃ, οὔτε τά κάστρα της, οὔτε οἱ μαχητές της. Αὐτά ἰσχύουν καί γιά κάθε πόλη πού μοιάζει μέ τή Νινευή. Ὅλες μέ κάποιο τέτοιο ἤ παρόμοιο τρόπο ὑπέστησαν ἤ θά ὑποστοῦν τίς συνέπειες τῆς ἀποστασίας. Μερικά κακά πράγματα δυστυχῶς ἐπαναλαμβάνονται.

Ὅλα αὐτά ἐπαναλαμβάνονται ἀνά τούς αἰῶνες. Γιά τοῦτο, ὅλοι οἱ πραγματικοί Χριστιανοί προσπαθοῦν νά ἀποφύγουν κάθε ἁμαρτία, ἀκόμη καί τή μικρότερη, γιά νά μήν ἔχουν τήν τύχη τῆς Νινευή.