2 Δεκεμβρίου 2020. Ἀββακούμ τοῦ Προφήτου

Διαθήκη, Προφητεία, καί Ἐκκλησία.

Ἡ Διαθήκη τοῦ Θεοῦ στόν περιούσιο λαό του ἄρχισε στήν Παλαιά Διαθήκη καί ὁλοκληρώθηκε στήν Καινή. Εἶναι καί αὐτή μέρος τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἀποτελεῖται ἀπό θεόπνευστα βιβλία μερικά ἀπό τά ὁποῖα (ὅπως ἡ Γένεσις, ὁ Ἰώβ, ἡ Ρούθ, οἱ Παροιμίες καί ἡ Σοφία Σολομῶντος καί Σειράχ, οἱ Ψαλμοί, οἱ Προφῆτες καί ἄλλα), εἶναι τόσο ἐνδιαφέροντα, ἐποικοδομητικά καί χρήσιμα, ὥστε ἀναγινώσκονται συχνά στήν Ἐκκλησία. Ὁ Προφήτης Ἀββακούμ ἤ Ἀμβακούμ (πού σημαίνει θερμός ἐναγκαλισμός), ἔζησε τόν ἕκτο πρό Χριστοῦ αἰῶνα, εἶναι σύγχρονος τοῦ Προφήτου Ἱερεμίου, δηλαδή, τήν ἐποχή πού ὁ Ἰσραήλ καταπιέζετο ὑπό τῶν Βαβυλωνίων. Τό περιεχόμενο τοῦ βιβλίου του διακρίνεται ἀπό λογοτεχνική χάρη. Ἐλέγχει τόν Ἰουδαϊκό λαό γιατί παρεξέκλινε ἀπό τήν ἀληθινή θρησκεία στήν εἰδωλολατρεία καί λέγει τά λόγια (τήν ἀποκάλυψη) τοῦ Θεοῦ· «Ἐκεῖνος πού ἔχη ἀμφιβολίες πού θά δειλιάσῃ καί θά ὀπισθοχωρήσῃ δέν μοῦ εἶναι εὐάρεστος. Ἐνῶ ὁ δίκαιος θά σωθῇ καί θά ζήσῃ διά πίστεως» (Ἀββακ. β΄ 4, γ΄ 18).

Μερικοί ὑποτιμοῦν τήν Παλαιά Διαθήκη (Παλαιοί αἱρετικοί (Γνωστικοί), Μανιχαῖοι, Προτεστάντες καί μερικοί σύγχρονοι θεολόγοι-νεοναζιστές) καί ὑποστηρίζουν ὅτι ἀποτελεῖ ἱστορία τοῦ Ἰσραήλ μή ἔχουσα ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Καινῆς Διαθήκης καί μέ ἐμᾶς τούς ἐξ ἐθνῶν Χριστιανούς. Ὅμως, κάνουν λάθος, διότι σκοπός καί τῶν δύο Διαθηκῶν, ὅπως λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος εἶναι ἕνας· «ἡ διόρθωση τῶν ἀνθρώπων». Ὁ πόλεμος κατά τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μπορεῖ νά χαρακτηρισθῇ «ὀλεθρία καί ἀκατανόητος ὑποβάθμισις» ἀφοῦ ὅλοι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀσχολήθηκαν μέ τήν Παλαιά Διαθήκη, τήν ἑρμήνευσαν (ἰδίως τούς Ψαλμούς) καί ἐξῆραν τή σημασία της. Ἡ προσπάθεια τῶν πολεμούντων τήν Προφητεία καί ὁλόκληρη τήν Παλαιά Διαθήκη γίνεται ἀπό ἄγνοια, ἐθνοφυλετικό πάθος καί ἄκρατο ἑλληνοκεντρισμό πού ἀκρωτηριάζουν τήν χριστιανική ἀλήθεια.