12 Δεκεμβρίου 2020. Ἁγίου Σπυρίδωνος Ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος

Ὁ ποιμήν ὁ καλός πού θέτει τή ζωή του, ὑπέρ τῶν προβάτων. Ἡ ἀξία τῆς ἁπλότητος.

Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμήν ὁ καλός· ὁ ποιμήν ὁ καλός τήν ψυχήν αὐτοῦ τίθησιν ὑπέρ τῶν προβάτων... Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμήν ὁ καλός, καί γινώσκω τά ἐμά καί γινώσκομαι ὑπό τῶν ἐμῶν, καθώς γινώσκει με ὁ πατήρ κἀγώ γινώσκω τόν πατέρα· καί τήν ψυχήν μου τίθημι ὑπέρ τῶν προβάτων...
Ὁ ποιμήν ὁ καλός εἶναι ὁ Χριστός καί Σωτῆρας τοῦ κόσμου. Αὐτός εἶναι τό ὑπόδειγμα ὅλων τῶν ἄλλων ποιμένων. Αὐτός εἶναι ἡ παρακαταθήκη γιά τούς ποιμένες κάθε ἐποχῆς. Αὐτός εἶναι ὁ Κανών, τό μέτρο καί τό παράδειγμα γιά ἕναν ἁπλό ἀλλά μεγάλο ποιμένα τοῦ τετάρτου μ.Χ αἰῶνος, τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, τοῦ μεγάλου καί ἱστορικοῦ νησιοῦ τῶν Φαιάκων. Ἐκεῖ πού μεταφέρθηκε τό τίμιο λείψανο τοῦ ἁγίου μετά τήν ἅλωση τῆς Πόλης, τό 1453, διατηρεῖται ὁλόσωμο καί ἄφθορο, ἐπιτελεῖ διαρκῶς θαύματα καί ἀπό τότε ἔγινε καί παραμένει προστάτης του μέχρι σήμερα. Ὁ ἅγιος Σπυρίδων ἔζησε στήν Κύπρο. Ἦταν ἄνθρωπος ὀλιγογράμματος καί ἐργαζόταν ὡς βοσκός. Ξεχώριζε γιά τήν πίστη στό Θεό, τήν ἁπλότητα, τήν ταπείνωση ἀλλά καί τήν ἀγάπη του, πού ἐκδηλωνόταν μέ διαφόρους τρόπους σέ κάθε ἄνθρωπο πού εἶχε κάποια ἀνάγκη. Ἡ φήμη τῆς μεγάλης ἀρετῆς του ἔγινε αἰτία νά τόν ἐκλέξουν ἐπίσκοπο Τριμυθοῦντος τῆς Κύπρου. Ὡς ἐπίσκοπος συνέχισε νά φέρεται μέ τήν ἴδια ἁπλότητα πού εἶχε καί ὡς βοσκός. Ὅταν λειτουργοῦσε, τόν ὑπηρετοῦσαν ἄγγελοι καί μαζί τους ὁ ἐνάρετος ἐπίσκοπος δοξολογοῦσε τόν Θεό! Προσευχόταν μέ τόσο δυνατή πίστη, ὥστε ἔφερνε βροχή σέ καιρό ξηρασίας, θεράπευε ἀσθενεῖς, ὁδηγοῦσε στή μετάνοια, ἀνάσταινε ἀκόμη καί νεκρούς! Ἄν καί δέν εἶχε ἀποκτήσει κοσμική μόρφωση, γνώριζε καλά τήν ὀρθόδοξη πίστη καί τήν ὑπερασπίστηκε μέ ἁπλό καί θαυμαστό τρόπο στήν Α´ Οἰκουμενική Σύνοδο, ντροπιάζοντας τόν αἱρετικό Ἄρειο καί ὅλη τή συνοδεία του. Ὁ ταπεινός αὐτός ἐπίσκοπος παρέδωσε εἰρηνικά τήν ψυχή του στόν ἅγιο Θεό στίς 12 Δεκεμβρίου 348 μ.Χ., σέ ἡλικία 78 ἐτῶν.
Τό 648 μ.Χ. τό ἱερό λείψανο μεταφέρθηκε στήν Κωνσταντινούπολη καί ἀπό ἐκεῖ κατά τήν Ἅλωση τοῦ 1453 στήν Κέρκυρα, ὅπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα. Ἀπό τότε ἡ ἱστορία τῆς Κέρκυρας συνδέθηκε μέ τόν Ἅγιο, ὥστε Κέρκυρα καί ἅγιος Σπυρίδων ἀποτελοῦν πλέον ἕναν ἀδιάρρηκτο δεσμό, μία ἑνιαία ταυτότητα. Αὐτό δέν συμβαίνει μόνο ἐπειδή ἡ Κέρκυρα ἀξιώθηκε νά διαφυλάττῃ τόν ἀνεκτίμητο θησαυρό τοῦ ἱεροῦ του λειψάνου, ἀλλά καί διότι ὁ ἅγιος Σπυρίδων ἀπό τήν πρώτη κιόλας στιγμή πού τό ἄφθαρτο σκήνωμά του βρέθηκε στήν Κέρκυρα ἀνέλαβε τό νησί κάτω ἀπό τήν προστασία του. Αὐτό ἄλλωστε ἀποδεικνύει ἡ τιμή καί ἡ εὐγνωμοσύνη μέ τήν ὁποία περιβάλλουν τόν Ἅγιο οἱ Κερκυραῖοι, οἱ ὁποῖοι ἐκτός ἀπό τήν ἡμέρα τῆς μνήμης του στίς 12 Δεκεμβρίου, ἑορτάζουν καί ἄλλες ἡμέρες τήν ἀνάμνηση διαφόρων θαυμάτων του καί περιφέρουν τό ἱερό σκήνωμά του μέ λαμπρές λιτανεῖες.
Τέσσερις ξεχωριστές ἡμέρες κατά τίς ὁποῖες ἡ βενετοκρατούμενη Κέρκυρα σώθηκε εἴτε ἀπό θανατηφόρες ἀσθένειες, εἴτε ἀπό τήν πεῖνα εἴτε ἀπό ἐχθρικές ἐπιδρομές. Πιό συγκεκριμένα, τό 1553 ὁ Ἅγιος ἔσωσε τό νησί ἀπό τήν ἔλλειψη σιταριοῦ καί τήν πείνα. Τό 1630 ἀλλά καί τό 1673, ὅταν ἡ ἐπιδημία τῆς πανώλης σκόρπιζε τό θάνατο στό νησί, οἱ παρακλήσεις στόν ἅγιο Σπυρίδωνα προκάλεσαν τήν ἐπέμβασή του, ὥστε νά ἐξαφανιστῆ κάθε ἴχνος ἀπό τήν ἀσθένεια. . Τό 1716 ὁ Ἅγιος ἀπάλλαξε τό νησί ἀπό τήν πολιορκία τῶν Τούρκων. Τό 1718, ὅταν ὁ Βενετός διοικητής Ἀνδρέας Πιζάνης ἐπέμενε νά τοποθετήσῃ ἁγία Τράπεζα γιά νά λειτουργοῦν οἱ παπικοί μέσα στό ναό τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ὁ Ἅγιος μέ θαυμαστό τρόπο ἐπενέβη καί ἀπέτρεψε τή βεβήλωση αὐτή. Ἀλλά καί ἀργότερα, τό 1940, χάρη στήν θαυματουργική ἐπέμβαση τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ἡ Κέρκυρα ἔμεινε ἀλώβητη στίς ἐπιθέσεις τῶν Ἰταλῶν. Οἱ ἐχθρικές βόμβες δέν ἔβρισκαν τό στόχο τους, ἀλλά ἔπεφταν στή θάλασσα. Μία μόνο βόμβα ἔπεσε μέσα στό γυναικωνίτη τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ἀλλά αὐτή δέν ἐξερράγη, γιά νά γίνῃ ἀκόμη πιό χειροπιαστό τό θαῦμα τῆς προστασίας τοῦ Ἁγίου. Κι εἶναι πολλά ἀκόμη –ἀμέτρητα– τά γνωστά καί ἄγνωστα θαύματα τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, τά ὁποῖα ἔζησαν προσωπικά ὅσοι εὐλαβοῦνται τόν Ἅγιο καί ζητοῦν μέ πίστη τή βοήθειά του. Εἶναι ὁλοφάνερο λοιπόν γιατί ὁ ἅγιος Σπυρίδων εἶναι καί θεωρεῖται πολιοῦχος τῆς Κέρκυρας. Κι εἶναι ἀκόμη πιό ὁλοφάνερο ὅτι κάθε πόλη καί χώρα πού καταφεύγει στή χάρη τῶν Ἁγίων, ἀπολαμβάνει τή θαυματουργική προστασία τους.