14 Δεκεμβρίου 2020. Κυριακή τῶν Προπατόρων

Τό Μεγάλο Δεῖπνο. Ἡ θεία Εὐχαριστία. Ἡ προετοιμασία.

... Ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα, καί ἐκάλεσε πολλούς... καί ἤρξαντο ἀπό μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες, ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρόν ἠγόρασα... καί ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε... καί ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα... οὐδείς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.
Ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή ἀναφέρεται στήν παραβολή τοῦ μεγάλου δείπνου. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος καί ὁ Μέγας Βασίλειος λέγουν ὅτι «οἰκοδεσπότης εἶναι ὁ Θεός καί μεγάλο δεῖπνο εἶναι ἡ ἡτοιμασμένη Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, στήν ὁποία ὁ Κύριος καλεῖ ὅλους τούς ἀνθρώπους». Ἡ σημερινή λοιπόν παραβολή, μᾶς παρουσιάζει τό κάλεσμα τοῦ Θεοῦ, γιά νά μετέχῃ ὁ ἄνθρωπος στό μυστήριο τῆς ἀγάπης. Νά καθίσῃ στό τραπέζι αὐτό, γιά νά κοινωνήσῃ ζωή ἀπό τή ζωή του καί γιά νά μεταγγίσῃ στό σῶμα τοῦ κόσμου τό αἷμα τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ. Αὐτό τό δεῖπνο συμβολίζει τή Θεία Εὐχαριστία, ὁ Θεός καλεῖ τά παιδιά του, νά νιώσουν καί νά βιώσουν τή ζωντανή παρουσία του.
Τό νόημα τῆς παραβολῆς εἶναι πολύ σημαντικό, γιατί στό δεῖπνο αὐτό ἀντικατοπτρίζεται ἡ στάση τοῦ ἀνθρώπου κάθε ἐποχῆς. Εἶναι ὅμως ἐπίσης σημαντικό, ὅτι ἡ στάση αὐτή ἐπιλέγεται ἐν πλήρῃ ἐλευθερία, ἀφοῦ ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ἀρνηθῇ τελείως τήν πρόσκληση. Ὅπως μᾶς φανερώνει τό Ἱερό Εὐαγγέλιο, οἱ προσκεκλημένοι, ἀρνοῦνται τήν πρόσκληση δίνοντας διάφορες δικαιολογίες γιά τήν ἄρνησή τους. Ἐνδεχομένως, ὑποκύπτουν στόν πειρασμό, γιά νά καλύψουν προσχηματικά τήν φοβερή τους ἀδιαφορία. Ἀπορροφημένοι μέσα στήν τύρβη τοῦ κόσμου καί τήν δίνη τῆς καθημερινότητας τους, ἐπικαλοῦνται πάντοτε τίς ἴδιες δικαιολογίες. Ἴσως οἱ μορφές καί οἱ ἀφορμές νά εἶναι διαφορετικές, ἀλλά οἱ βαθύτερες αἰτίες ἴδιες: «Ἀγρόν ἠγόρασα... ζεύγη βοῶν ἠγόρασα... γυναίκα ἔγημα...».
Στήν πρώτη κατηγορία «ἀγρόν ἠγόρασα» ἀνήκει ὁ ἄνθρωπος πού στή ζωή του νοιάζεται μόνο γιά τόν πλοῦτο καί τήν ἀπόκτησι ὑλικῶν ἀγαθῶν καί τή θέσι τοῦ Θεοῦ στήν καρδιά του τήν παίρνουν τά ὑλικά ἀγαθά. Στή δεύτερη κατηγορία «ζεύγη βοῶν ἠγόρασα» ἀνήκει ὁ ἄνθρωπος πού ἀσχολεῖται μέ κάθε τι ἄλλο κατώτερο ἀπό τή σωτηρία τῆς ψυχῆς του, δηλαδή μέ πράγματα ἀνούσια, ἄχρηστα καί ἐπιζήμια, ὅπως διασκεδάσεις, μόδα καί γενικά μέ κάθε τι ἄλλο ξένο πρός τήν Ἐκκλησία, ἔτσι ὥστε νά διώξῃ ἀπό μέσα του τήν Θεία Χάρι πού ἔλαβε μέ τό Ἅγιο Βάπτισμά του. Στήν τρίτη κατηγορία ἀνθρώπων «γυναῖκα ἔγημα» ἀνήκει κάθε ἄνθρωπος, πού εἶναι δεμένος μέ τά πάθη του, ὅπως: ἐγωϊσμός, πορνεία, μοιχεία καί κάθε ἄλλο πού τόν κάνει ἀδιάφορο πρός τό δρόμο τῆς ἀρετῆς καί τῆς ἐγκρατείας.

Ἔτσι, οἱ ἀτέλειωτες βιοτικές μέριμνες, ἡ ἀγωνία τῆς ἐργασίας καί ἡ ἐξασφάλιση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν γίνονται ἐμπόδια στήν πρόσκληση τῆς σωτηρίας. Δέν πρέπει βέβαια νά ξεχνᾶμε ὅτι πίσω ἀπό ὅλα αὐτά βρίσκεται ἡ ἐπιθυμία τοῦ κόσμου. Αὐτή ἡ ἐπιθυμία χαράσσει μιά διαχωριστική γραμμή ἀνάμεσα στό Θεό καί τόν κόσμο καί ὑψώνει ἀδιαπέραστο τεῖχος πού δέν ἀφήνει νά δοῦμε καί νά ἀκούσουμε τή φωνή του. Ἕνα ἀκόμη χαρακτηριστικό γνώρισμα ἀπορρίψεως τῆς προσκλήσεως τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν ἄνθρωπον εἶναι καί τό ἄγχος, πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά ζῇ ὑπό πίεση καί τοῦ μεγενθύνει τά προβλήματα. Καί αὐτός ἀντί νά ἀναζητήσῃ τό Θεό τόν ξεχνᾶ καί τόν προσπερνᾶ. Ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἄς μήν ἀρνηθοῦμε ἄμεσα ἤ ἔμμεσα τό κάλεσμα τοῦ Θεοῦ, ἄς μήν χανόμαστε μέσα στήν ὀμίχλη τῶν προφάσεων μας καί ἄς πορευόμαστε πάντοτε ἀταλάντευτα στό δρόμο τῆς προσκλήσεως καί τῆς σωτηρίας. Ἀμήν.

Σήμερα ἑορτάζουμε καί τούς πρό τοῦ νόμου Πατέρας, εἶναι ἡ Κυριακή τῶν Ἁγίων Προπατόρων. Ἀρχικά, οἱ προπάτορες τοῦ Ἰησοῦ γιορτάζονταν τήν Κυριακή πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα. Ἡ διεύρυνση τοῦ ἑορτολογικοῦ περιεχομένου τῆς Κυριακῆς πρό τῶν Χριστουγέννων ἐπέφερε τή διχοτόμηση τῆς Κυριακῆς αὐτῆς καί τή μετάθεση μέρους τοῦ θέματός της στήν πρό αὐτῆς Κυριακή. Ἔτσι, οἱ Κυριακές τῶν Ἁγίων Πατέρων ἔγιναν δύο καί γιά νά διακρίνονται ἡ μία ἀπό τήν ἄλλη, ἡ μία, ἡ παλαιότερη, ὀνομάσθηκε «Κυριακή πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως» καί ἡ ἄλλη διατήρησε τό παλαιό της ὄνομα «Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων», πού γιά νά μή συγχέεται μέ τίς Κυριακές τῶν Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἔλαβε τό ὄνομα «Κυριακή τῶν Προπατόρων».

Ἀδάμ καί Εὔα, Ἄβελ, Σήθ, Ἐνώς, Κάϊν, Μαλελεήλ, Ἰάρεδ, Ἐνώχ, Μαθουσάλας, Λάμεχ, Νῶε, Σήμ, Ἀρφαξάδ, Καϊνάν, Σάλα, Ἐβέρ, Φάλεκ, Ραγαύ, Σερούχ, Θάρρα, Ἀβραάμ, Ἰσαάκ, Ἰακώβ, (Ρουβίμ, Συμεών, Λευί, Ἰούδας, Ζαβουλών, Ἰσαχάρ, Δάν, Γάδ, Ἀσήρ, Νεφθαλείμ, Ἰωσήφ, Βενιαμίν), Φαρές καί Ζαρά, Ἐσρώμ, Ἀράμ, Ἀμιναδάβ, Ναασών, Βοόζ, Ὠβήδ, Ἰεσσαί, Δαβίδ, Σολομών, Ροβοάμ, Ἀβιά, Ἀσά, Ἰωσαφάτ, Ἰωράμ, Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ, Ἐζεκίας, Μανασσῆς, Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ, Ἀμμών, Ἰωσίας, Ἰεχονίας, Σαλαθιήλ, Ζοροβάβελ, Ἀβιούδ, Ἐλιακείμ, Ἀζώρ, Σαδώκ, Ἀχείμ, Ἐλιούδ Ἐλεάζαρ, Ματθάν, Ἰακώβ, Ἰωσήφ ὁ Μνήστωρ.
Δίκαιος Μελχισεδέκ, Δίκαιος Ἰώβ, Προφήτης Μωϋσῆς καί Ὤρ, Ἀαρών, Δίκαιος Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ, Προφήτης Σαμουήλ, Προφήτης Δανιήλ, Δίκαιη Σάρρα, Δίκαιη Ρεβέκκα, Δίκαιη Λεία, Δίκαιη Ρούθ, Δίκαιη Ραχήλ, Δίκαιη Ἀσινέθ γυναίκα Ἰωσήφ, Δίκαιη Μαριάμ ἀδελφή Μωϋσῆ, Δίκαιη Δεββώρα ἡ Κριτής, Δίκαιη Ρούθ, Δίκαιη Σαραφθία (Προφ. Ἠλίας), Δίκαιη Σωμανίτιδα (Ἐλισσαῖος), Δίκαιη Ἰουδίθ, Δίκαιη Ἐσθήρ, Δίκαιη Ἄννα μητέρα Σαμουήλ, Δίκαιη Σωσάννα.