17 Δεκεμβρίου 2020. Δανιήλ Προφήτου καί τῶν τριῶν παίδων

Οἱ μεγάλες Προφητεῖες. Ὁ μεγάλος Προφήτης. Τά ἔσχατα.

Ὁ Προφήτης Δανιήλ (620-536 π.Χ.) εἶναι ἕνας ἀπό τούς τέσσερις μεγάλους Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἐκλήθη ἀπό τόν Κύριο μέσῳ τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ· «ἀνήρ ἐπιθυμιῶν» (Δανιήλ θ΄, 23), δηλαδή, ἄνθρωπος ἰδιαιτέρως ἀγαπητός (ἐκλεκτός) τοῦ Θεοῦ μέ εὐγενεῖς πόθους καί ἀγαθές ἐπιθυμίες. Αὐτός ἀπεκάλυψε τόν ἀκριβῇ χρόνο τῆς ἐλεύσεως τοῦ Μεσσία, (70 χ 7 = 490 περίπου χρόνια μετά τήν ἐπιστροφή τῶν Ἰουδαίων ἀπό τήν Βαβυλώνια αἰχμαλωσία, πού κράτησε 70 ἔτη). Ἡ Ἐκκλησία ὅρισε νά ἑορτάζεται ὁ Προφήτης Δανιήλ καί οἱ τρεῖς παῖδες Ἀνανίας, Ἀζαρίας καί Μισαήλ, ὀκτώ ἡμέρες πρό τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων.

Ὁ Δανιήλ καί οἱ τρεῖς Παῖδες, εὑρισκόμενοι στό Μηδοπερσικό Κράτος δέν ὑπήκουσαν στήν ἐντολή τοῦ βασιλιᾶ νά μήν προσεύχονται στόν ἀληθινό Θεό. Αὐτή ἡ ἀνυπακοή τούς στοίχισε τή φυλάκισή τους στό λάκκο τῶν λεόντων. Ὁ Θεός ὅμως τούς προστάτευσε καί τά θηρία τούς σεβάστηκαν καί δέν τούς πείραξαν, ἐνῶ ἔμειναν μαζί τους μία νύκτα καί παρά τό γεγονός ὅτι ἦταν πεινασμένα. Στό Δανιήλ, ὁ Θεός, ἀποκάλυψε τή λύση τῶν ὁραμάτων τοῦ βασιλιᾶ καί τά μέλλοντα νά συμβοῦν μέχρι τήν ἔλευση τοῦ Μεσσία καί τήν ἔσχατη κρίση μέ μία μεγαλειώδη περιγραφή. Βασική προφητεία του γιά τά ἔθνη καί τούς κατακτητές πού θά ἀκολουθοῦσαν. Ὁ Κύριός μας, σάν λίθος πέφτει πάνω στό ἄγαλμα τῶν ἐθνῶν (ἀπό χρυσό, ἀσήμι, χαλκό καί σίδηρο) καί τό συντρίβει. Εἶναι ὁ λίθος τόν ὁποῖο «ἀποδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες καί τόν ἀπέρριψαν, αὐτός ὅμως ἔγινε κεφαλή γωνίας» (Ψαλμός ριη΄, 22 -23, Ματθ. κα΄ 42).

Ὁ Προφήτης Δανιήλ γιά πρώτη φορά στήν Ἁγία Γραφή χρησιμοποίησε γιά τόν Κύριό μας δύο ἐκφράσεις. Τόν χαρακτήρισε· α) «Υἱό ἀνθρώπου» (Δαν. ζ΄ 13), σημαίνοντας τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καί «Παλαιό τῶν ἡμερῶν» (Δαν. ζ΄ 9). Ὁ Προφήτης Δανιήλ καί οἱ τρεῖς παῖδες, ὅταν ἀπειλήθηκαν μέ τή ζωή τους, γιατί δέν προσκυνοῦσαν τήν μεγάλη εἰκόνα πού ἔστησε ὁ βασιλιᾶς, τοῦ ἀπάντησαν χωρίς φόβο· «Ἔστι ὦ Βασιλεῦ γάρ Θεός ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς ᾧ ἡμεῖς λατρεύομεν, δυνατός ἐξελέσθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τοῦ πυρός τῆς καιομένης, καί ἐκ τῶν χειρῶν σου βασιλεῦ, ῥύσεται ἡμᾶς» (Δανιήλ γ΄, 17), Δηλαδή, Ὑπάρχει, ὦ βασιλεῦ Θεός στούς οὐρανούς τόν ὁποῖο ἐμεῖς λατρεύουμε καί ὁ ὁποῖος θά μᾶς ἐξάγῃ ἀπό τό καμίνι καί θά μᾶς λυτρώσῃ ἀπό τά χέρια σου.