Τῇ Κυριακῇ τοῦ Πάσχα
Εἰς τήν Λειτουργ. Ἐκ τοῦ κατά Ἰωάννην. α΄ 1 - 17
Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καί ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν, καί Θεός ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρός τόν Θεόν. πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καί χωρίς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέ ἕν ὃ γέγονεν. ἐν αὐτῷ ζωή ἦν, καί ἡ ζωή ἦν τό φῶς τῶν ἀνθρώπων. καί τό φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καί ἡ σκοτία αὐτό οὐ κατέλαβεν. Ἐγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρά Θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ Ἰωάννης· οὗτος ἦλθεν εἰς μαρτυρίαν, ἵνα μαρτυρήσῃ περί τοῦ φωτός, ἵνα πάντες πιστεύσωσιν δι’ αὐτοῦ. οὐκ ἦν ἐκεῖνος τό φῶς, ἀλλ’ ἵνα μαρτυρήσῃ περί τοῦ φωτός. Ἦν τό φῶς τό ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον, ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον. ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καί ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καί ὁ κόσμος αὐτόν οὐκ ἔγνω. εἰς τά ἴδια ἦλθεν, καί οἱ ἴδιοι αὐτόν οὐ παρέλαβον. ὅσοι δέ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τό ὄνομα αὐτοῦ, οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδέ ἐκ θελήματος σαρκός, οὐδέ ἐκ θελήματος ἀνδρός, ἀλλ’ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν. Καί ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καί ἐθεασάμεθα τήν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρά πατρός, πλήρης χάριτος καί ἀληθείας. Ἰωάννης μαρτυρεῖ περί αὐτοῦ καί κέκραγεν λέγων· Οὗτος ἦν ὃν εἶπον, Ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν. Καί ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν, καί χάριν ἀντί χάριτος· ὅτι ὁ νόμος διά Μωϋσέως ἐδόθη, ἡ χάρις καί ἡ ἀλήθεια διά Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Χριστός Ἀνέστη! Πάσχα σήμερα, Κυρίου Πάσχα! Στό σημερινό Εὐαγγέλιο παρουσιάζονται μέσα σέ λίγες γραμμές τά μεγάλα μυστήρια τῆςς Πίστεώς μας. Διακηρύττει ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν εἶναι μόνο ἄνθρωπος, ἀλλά εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ὁ προαιώνιος Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Θεάνθρωπος Κύριος νίκησε ὁλοκληρωτικά τόν τύραννο τῶν σκλαβωμένων ψυχῶν καί ἄφησε ἐλεύθερους τούς νεκρούς πού κρατοῦσε φυλακισμένους. Ὁ Χριστός κατήργησε τό θάνατο καί τόν ἐξουσιαστή τοῦ θανάτου, τό διάβολο.
Αὐτός (ὁ Χριστός), εἶναι ἡ πηγή τῆς ζωῆς καί τῆς ἀθανασίας. Ἡ δική του Ἀνάσταση ἔγινε ὁ πρόδρομος τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως στήν ἀληθινή ζωή. Καί μᾶς καλεῖ νά τόν ἀκολουθήσουμε σέ μία νέα ἀναστημένη ζωή, γιά νά μᾶς ὁδηγήσῃ κι’ ἐμᾶς ἀπό τό θάνατο στή ζωή, ἀπό τό σκοτάδι στό αἰώνιο φῶς· ἀπό τή δουλεία στήν ἐλευθερία, ἀπό τή γῆ στόν οὐρανό, ἀπό τήν ἐξορία στόν οὐράνιο θρόνο.
Ἀπό τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα καί γιά 40 ἡμέρες, οἱ Χριστιανοί χρησιμοποιοῦμε καί ἀντικαθιστοῦμε σέ ὅλες τίς περιπτώσεις, τό «Καλημέρα, τό Χαίρεται κλπ» μέ τόν μοναδικό ἀναστάσιμο χαιρετισμό· «Χριστός Ἀνέστη» καί ὁ ἄλλος ἀπαντᾶ· «Ἀληθῶς Ἀνέστη». Ὁ χαιρετισμός αὐτός, εἶναι πρωτίστως ὁμολογιακός. Μέ αὐτόν διατρανώνουμε τήν πίστη μας στό γεγονός τῆς Ἀναστασεως τοῦ Χριστοῦ. Μέ τίς τέσσερις αὐτές λέξεις ἐκδηλώνουμε τή χαρά μας καί δεχόμαστε ἀνεπιφύλακτα ὡς ἀληθινή καί πραγματική τήν Ἀναστάσι.